avazım çıktığı kadar sussam sana…
2. bölüm için buraya tıkla
3. bölüm için buraya tıkla
4. bölüm için buraya tıkla
5. bölüm için buraya tıkla
bir erkek ve bir dişi muhabbetinin ortalanmış noktasındaydı yazarın kalemi…onları birden bire dilin tenhalığında kağıt üzerine bırakıverdi…
-beni geceye götür,dedi adam karşı beri aşk dokumacılığıyla bakan kadına…
-kadınsa; geceler çoktan bitti…siyaha örtünen gökyüzünün vurduğu saat gece değil,ismi yanlış konmuş zamansızlık aslında,dedi.
-bana siyahın gizemini anlat o zaman,dedi adam kırgın ve bitap düşen sessizliğiyle…
-siyah…tüm renklerin elastik toplamı aslında.korkuya,mutsuzluğa,umutsuluğa anlamsızca biçilmiş kaftan,dedi kadın.
-peki hiç mi dokunulmaz siyah içinde kalmışlıklara?hiç mi mum yakılmaz geceye?ve hiç mi…neyse,dedi adam.
yorgun bedenini titremeye aday bacakları üzerine dikti kadın.bir adım attı gözleri aşkı görmemiş adama doğru.ortalığı iğneleyen bir sessizliğe büründü dünya aniden.kadın ellerini adamı yanağına temas ettirdi usulca…
* başka bir gece yarısı devam etmek üzere burada yarım bırakılmıştır.
serkan çakmak – silüetsiz yazışmalar serisinden
13-mayıs-2010
Kim Ne Demiş?